اخبار و مقاله های سلامت, پزشکی

احتمال وجود دلایل مشترک در ابتلا به اوتیسم و تشنج

احتمال وجود دلایل مشترک در ابتلا به اوتیسم و تشنج

طبق یک مطالعه ی جدید، علائم و نشانه های رفتاری اولیه میتواند تشنج را در کودکان اوتیستیک پیش بینی کند. مطالعات قبلی ثابت کرده اند که 5 تا 46 درصد اشخاص اوتیسمی، تجربه ی تشنج را دارند. و به طور میانگین، بزرگسالان اوتیستیکی مبتلا به صرع نسبت به دیگر همتایان خود، توانایی های شناختی کمتر و مهارتهای زندگی ضعیف تری دارند. تحقیق جدید نشان داده است که افراد اوتیستیکی که در دوران کودکی خود تشنج می کنند، قبل از شروع به تشنج، تفاوت های رفتاری کوچک اما قابل توجه ایی با آنهایی دارند که صرع نمیگیرند. این اشخاص نسبت به همتایان خود در سنجش های مربوط به کیفیت زندگی و رفتارهای سازگار یعنی ارتباطات، مهارتهای روزانه ی زندگی، فعالیت های اجتماعی و مهارتهای حرکتی نمره ی کمتری میگیرند. آنها در سنجش های مربوط به بیش فعالی نمره ی بالاتری میگیرند. بر اساس گفته های جیمی کاپال _از سرپرستان تیم تحقیق و دانشیار طب اطفال و عصب شناسی در دانشگاه کارولینای شمالی_ نتایج تحقیقات حاکی از این موضوع می باشد که تشنج  و یک سری مشکلات رفتاری خاص در اوتیسم می توانند خواستگاه مشترکی داشته باشند.

کاپال می گوید: “نتایج تحقیقات حقیقتا نشان میدهند که در اشخاص اوتیستی که نهایتا صرع میگیرند، مکانیزمهای اولیه ی مشترکی پیش از شروع صرع وجود دارد که که ما هنوز قادر به شناسایی آنها نشده ایم”

نشانه های اولیه

برای بررسی ارتباط بین رفتارهای دوران کودکی در اوتیسم و ابتلا به تشنج، محققین اطلاعات مربوط به 472 کودک اوتیسمی 2 تا 15 ساله را آنالیز کردند. هیچ کدام از این کودکان قبل از ثبت نام در آزمایش تجربه ی حملات تشنجی را نداشته بودند ولی 22 نفر از آنها 2 تا 6 سال بعد از ثبت نام تشنج گرفتند. پرسش و پاسخ با والدین این 22 بچه گویای این مطلب بود که این کودکان از ابتدای دوره ی تحقیق و قبل از شروع تشنج، نسبت به دیگر شرکت کنندگان نمره های به مراتب کمتری در سنجش های مربوط به رفتارهای سازگار داشته بودند. بعد از شروع حملات تشنج، فاصله ی نمره های بین این کودکان و دیگر شرکت کنندگان در تمامی مهارت ها بجز مهارتهای حرکتی بیشتر شد.

با بررسی بیشتر اطلاعات این 472 کودک، محققین دریافتند که نمره های مربوط به پرسشنامه ی رفتار سازشی واینلند “the Vineland Adaptive Behavior Scales”، بیست و دو کودکی را که بعدا تشنج گرفتند را پیش بینی کرده بود.

کاپال در این رابطه می گوید: “ما از همان اول از اینکه عملکرد سازشی این کودکان نسبت به دیگر کودکان کمتر بود متعجب بودیم.” کودکانی که بعدا در طول دوره ی تحقیق تشنج گرفتند، نمره ی سنجش بیش فعالی بالاتری داشتند، البته تنها در ارزشیابی اولیه. رفتارهای سازشی آنها در طول زمان رو به وخیم تر شدن گذاشت. محققین همچنین دریافتند که کودکانی که مهارت های زندگی روزانه شان در طول زمان تحقیق کاسته شد، بیشتر مستعد ابتلا به تشنج بودند.

اورین دوینسکی، مدیر یک مرکز تشنج در NYU Langone Health واقع در نیویورک می گوید: ” نتیجه ی بدست آمده از تحقیق یافته ی مهمی است زیرا بدان معنی ست که افراد اوتیسمی که بیشتر مستعد ابتلا به تشنج هستند، اختلال های ذهنی و رفتاری بیشتری نیز دارند.

گروهی که بعدا تشنج گرفتند و آنهایی که تشنج نگرفتند، تفاوت چشمگیری در زمینه های هوشی یا نتیجه ی آزمایش ژنتیکیشان با هم نداشتند. دو گروه از نظر همبودی مشکلات فیزیکی نیز تفاوت نداشتند.

مسیر مشترک اوتیسم و تشنج

جوآشا اون مدیر کلینیک و آزمایشگاه  نوروفیزیولوژی بالینی در موسسه ی Kennedy Krieger می گوید این طرح تحقیق هیجان انگیز است. او می گوید:” محققین طی این مطالعات خصوصیاتی را که قبل از شروع تشنج ها وجود داشته اند را شناسایی میکنند. ”

کاپال می گوید که اگرچه یافته ها حاکی از آن است که برخی کودکان اوتیستیکی قبل از ابتلا به تشنج از خود علائم ظریفی نشان میدهند؛ هنوز از نظر متخصصین اطلاعات در این زمینه برای کاربردی شدن این سنجش های رفتاری بعنوان یک ابزار شناسایی کافی نیست.

جوآشا اون همچنین میگوید: “با این حال، آن نشانه ها نشانگر یک مکانیزم مشترک بین اوتیسم و صرع هستند. تحقیقات اخیر همچنین به ارتباط بین تشنج، علائم اوتیسم و رفتارهای سازشی پی برده است ولی ارتباط سببی بین آنها هنوز شناخته نشده است. همچنین اینکه آیا کنترل تشنج ها با دارو پیشرفت رفتارهای مرتبط با اوتیسم را تحت تاثیر قرار میدهد یا نه هنوز شناخته نشده است.

کاپال معتقد است برای رسیدن به یک مکانیزم مشترک، محققین باید فعالیت های الکتریکی مغز در کودکان اوتیستیک و سالمی که تشنج دارند و ندارند را در طول سالها اندازه گیری کنند. تنها از این راه میتوان تغییرات در فعالیتهای مغز را مستقیما به ویژگی های رفتاری مرتبط ساخت.

در حال حاضر، کاپال و تیمش قصد دارند موضوع وجود مارکرهای ژنتیکی مشترک بین کودکان اوتیسمی که تشنج و فعالیت های الکتریکی غیرمعمول مغزی دارند را برسی کنند.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *